Over de Onherroepelijke Modernisering van de Belgische Draken Vloot.
Date: 15/01/2003
Auteur: Dhr. Patrick Delahaye, past president
Over de Onherroepelijke Modernisering van de Belgische Draken Vloot.
De Belgische vloot is gedwongen, niet alleen zich aan te passen aan de wisselende marktomstandigheden , maar vooral innovatief en pro-actief te innoveren, om te kunnen weerstaan aan de toestroming van vreemd-sprekende of allochtone draken.
In de jaren dertig, van de vorige eeuw, bestond deze situatie niet.
Er waren dan ook nog géén draken te bespeuren.
Maar na de oorlog, veranderden de zaken en welvaart en vrede lieten toe aan sommigen zich een populaire draak te verschaffen. Zelfs de Koning kreeg er een, voor niks.
Gedurende de na-oorlogse jaren, was het de mode, om zijn vakanties zoveel mogelijk met, en bij zijn draak te spenderen.
Dit omdat het straalvliegtuig van toen nog maar op één motor vloeg en dat Sunair ook nog niet bestoeg.
De eerste revolutie in de drakenwereld, ontpopte zich gedurende de petroleum crisis van 1973.
Inderdaad de prijzen van de brut (champagne niet pétrole), stegen gestadig.
Vernis en antifouling werden onbetaalbaar.
De houten draak werd dus uit de markt geperst.
Gelukkig hebben de bouwers in die tijd, unaniem beslist , over te stappen op de fiberglass draak, die véél goedkoper was.
Zodoende bleef er nog één bouwer over en die had dan een soort monopoly.
Het is de tijd van grote omwentelingen; de eerste metalen mast en de spinnaker hatch, met zijn cohorte van gescheurde spinnakers.
In die periode, doerfden ontdekkers naar het buitenland te reizen met hun draak, gewoonlijk op een speciaal gebouwde roestige trailer met kleine wieltjes en totaal onaangepast.
De oudgedienden van de B 44 weten nog altijd uren te vertellen van hun tocht naar Douarnenez.
Na de derde olie crisis werd, er plotseling verstaan, dat GPR vervaardigd wordt aan de hand van petroleum afgeleide producten en dat zodoende ook de prijzen van de draak de algemene welvaartsindex kon volgen.
Dit gebeurde inderdaad.
Verder werd het modieus rond te rijden met een aluminium trailer.
Aluminium op zich is sedert jaren slecht genoteerd op de London Exchange, maar het extruderen en vooral de tussenhandelaars nemen hun marges op een knapmast. (Sommige zeggen knappe mast, maar in de praktijk is knapmast dichter bij de waarheid.)
In de jaren tachtig ontstoeg er een korte crisis in de masten omdat die te gemakkelijk omknapten.
Zij werden dus verstevigd en veel beter materiaal werd gebruikt.
Gedurende diezelfde jaren werd een nieuwe drakenbouwer gesticht en dat leidde tot een duopoly, dat tot op heden de markt domineert en alles heeft uitgevonden, dat na twee jaar als obsoleet kan aanzien worden.
Op dit veld zijn zij nochtans voorbijgestreefd door de zeilmakers die jaarlijks modieuze stoffen aanbieden en nieuwe snitten voorstellen. Men noemt dit een zeilseizoen. Er zijn nooit solden.
Op het einde van de vorige eeuw werd er vastgesteld dat de verkoop van GPR draken een deflationnaire tendens kende.
De aandeelhouders van de werven vroegen om resultaten, geen excuses.
Een wel georchestreerde campagne sloeg het vuur in de gemoederen, aan de schenen.:
De GPR draken woerden onstevig door het varen door de baren.
De kogel was door de kerk (in elk artikel kan je die uitdrukking lezen, dus waarom niet hier).
De herrnieuwing van de global fleets moest gebeuren door eerst weer in hout te bouwen.
Men kan inderdaad op een meer on-economische wijze hout plakken en er goud van maken.
Van daar het gold-moulded draken type.
De tweede fase zou wereldwijd oudere draken aanpakken met nieuwe dwarswaardse en langscheepse versterkingen, die het binneschip opschoren.
Buitenschips wordt men dan afgescheerd.
Men had ook vastgesteld, begin de jaren negentig, dat de nieuwe materialen van de masten te stevig waren. Masten werden dus weer buigzamer gebouwd en de mastram werd universeel ingezet om de omzet te verhogen.
( Men weet dat wanneer men op industriële wijze kan produceren, de prijzen automatisch zakken.)
Het uitvinden van de mastram droeg er bij toe, dat een mast maar een stukje duurder zou worden . ( Het bovenste stukje.)
Het is verheugbaar dat meer en meer allochtoonse draken in onze wateren willen vertoeven en zich mengelen met de onze.
Maar indien men niet snel reageert, zullen zij de autochtonen de loef afsteken met hun splinternieuw ververste en gemotoriseerde eenheden.
Maar wie gaat dat betalen?
Daar nog de IDA, nog de Belgische Vereniging, nog de Club over de nodige budgetten beschikken, zou er een taks geheven moeten worden.
Bijvoorbeeld een speciale bijdrage taks van € 25 per draak/per start. Gemiddeld 4 starten per race, en 5 races per jaar zou dit een 8*4*5*25=€ 4.000 inkomst per seizoen betekenen.
Daarmede kan men toch reeds dat rekkertje, die de spinnaker retrieval-line naar binnen trekt, op één draak laten installeren.
Ja het is een bescheiden begin. Maar het is een begin.
Patrick D.
Admiral de todas las flotas
de la Clein Playa y de los tres Tornados
Gran Deconnador para il pueblo de los pobres y de los viejos Dragones